Promise!!!

Ντρέπομαι, ντρέπομαι πολύ!!!
Προσπάθησα να προλάβω τα πάντα....

Προσπάθησα να χωρέσω μέσα στο λίγο χρόνο μου, πολλές δραστηριότητες...

Με αποτέλεσμα ο ελάχιστος χρόνος που περνούσαμε μαζί, να ξοδεύεται σε καυγάδες... Εσύ να προσπαθείς να μου εξηγήσεις, εγώ να κρύβομαι πίσω από τον εγωισμό μου, που νόμιζα ότι με προστάτευε...

Τα έκανα, ολίγον τι ΣΚΑΤΑ με λίγα λόγια...

but baby.....I promise to behave better next time - really!

Το έφαγα το σκαλοματάκι μου....

Το έφαγα το σκαλοματάκι μου και σήμερα με την Χαρούλα...(κι άλλο τραγούδι σημαίνει αυτό για όποιον δεν κατάλαβε!!) Μου αρέσει όμως... πολύ!!
Με κάποια τραγούδια της έρχομαι και ταυτίζομαι ... μας τραγουδάει το "Να με λένε Μαρία" και σκέφτομαι να αλλάξω και εγώ το Λυδία! Άκου να μου πεις....



Για νησιά που βρίσκονται μεσοπέλαγα μου λέει και πως να το κάνουμε? ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΕΓΩ!!!
Και ποιος δεν θέλει δηλαδή! Φουσκώσαμε από το πολύ τσιμέντο ρε παιδιά... γινόμαστε "δυσκοίλιοι" στις ζωές μας, μόνο και μόνο αναπνέοντας τον αέρα τούτο, το βρώμικο της πόλης...
Τρέχουμε από δουλειά σε υποχρεώσεις και τούμπαλιν. Χαραμίζουμε τον χρόνο μας μπροστά από ένα κόκκινο φανάρι και μια τηλεόραση. Ψάχνουμε να βρούμε κάτι να γελάσουμε, να ξεφύγουμε λίγο και η ποιότητα έχει πέσει στο ελάχιστο..
Το έχεις δει και εσύ, έτσι? Δεν είναι ιδέα μου? Σωστά?
Λες "θα πάω ρε φίλε, λίγο στο νησί να ξεφύγω" και σου κοστίζει μάνι μάνι 300 έουρος... δουλεύεις μετά υπερωρίες να "μαζέψεις" τα ασυμμάζευτα και πάει λέγοντας...

Για αυτό ταυτίζομαι με τα τραγούδια που και που... τζάμπα διακοπές! Του λεπτού μεν, διακοπές δε!

Καλά να περάσουν η κοπανατζίδες της Παρασκευής, στο τριήμερο τους!!!

Θεός αν είναι.. Χαρούλα

Παλιό τραγούδι... δυνατό πολύ όμως!!

και οι στίχοι:

Στίχοι Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική Goran Bregovic
Πρώτη Εκτέλεση Γιώργος Νταλάρας
Άλλες Ερμηνείες Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Χαρούλα Αλεξίου

Τις νύχτες μπαίνεις στα όνειρά μου
λες κι ήρθες σε δικό σου κήπο
κι αν μεγαλώσαν τα φτερά μου
εγώ απ' το πλάι σου δε λείπω
Θεός αν είναι

Χιλιάδες άγγελοι με τ' άσπρα
κλωνάρια λησμονιάς μοιράζουν
κι από το σώμα μου σαν άστρα
παιδιά δικά σου ανάσες βγάζουν

Θεός αν είναι στις φλόγες να καείς
κι απ' το δάκρυ μου φωτιά να πιεις
δεν μπορείς μια ζωή καρδιά να συγχωρείς
Θεός αν είναι κι αν μ' αγαπάει κανείς
Θεός αν είναι κι αν μ' αγαπάει κανείς

Οι φίλοι μου όλοι εδώ και χρόνια
ζευγάρια γίναν φτιάξαν σπίτια
μονάχα εμένα χάσκει ακόμα
χωρίς μια στέγη ετούτη η αλήθεια

Θεός αν είναι στις φλόγες να καείς
κι απ' το δάκρυ μου φωτιά να πιεις
δεν μπορείς μια ζωή καρδιά να συγχωρείς
Θεός αν είναι κι αν μ' αγαπάει κανείς
Θεός αν είναι κι αν μ' αγαπάει κανείς

Παλιές φοβίες..

Όταν ήμουν μικρή που λες είχα ένα απίστευτο κόλλημα, ότι κάποιος , λέει, είναι κάτω από το κρεβάτι μου και περιμένει να πλησιάσω για να μου πιάσει τα πόδια και να με τραβήξει (που?? ααααα δεν ξέρω!)...

Όπως καταλαβαίνεις δεν ξάπλωνα σαν κανονικό παιδί.. να καθίσω στο κρεβάτι δηλαδή, να φτιάξω τις παντοφλίτσες μου μπροστά στο κρεβάτι κλπ. Έπαιρνα φόρα από το σαλόνι και "βούταγα" στο κρεβάτι!

Και έρχεται εκείνη η ώρα, που δεν θα κοιμηθώ μόνη μου ή με την οικογένειά μου που ξέρει τι στραβός άνθρωπος είμαι, αλλά με αγοράκι που με θεωρεί γυναίκα και ουχί παιδί ζαβό που είμαι στην πραγματικότητα! Εδώ σε θέλω κάβουρα!

Είναι ξαπλωμένος που λες ο κυριούλης στο κρεβάτι (κομμάτια ήμασταν από το ταξίδι) και εγώ κάνω σβούρες στο δωμάτιο. Τι να κάθομαι στις καρέκλες, τι να φτιάχνω τα ρούχα μου, τι να ξεβάφομαι για να κερδίσω χρόνο.. και ξέρεις ε? όσο περισσότερο το σκέφτομαι τόσο πιο πολύ φρικάρω!

Είδε και απόειδε ο άνθρωπος, τον άγχωσα με τα πήγαινε έλα μου, και σηκώνετε να πάει στο μπαλκόνι να κάνει ένα τσιγάρο. Με το που γυρνάει που λες την πλάτη του, παίρνω φόρα και βουτάω στο κρεββάτι! Τον θόρυβο, για κακή μου τύχη δεν τον είχα υπολογίσει!

Τρέχει πανικόβλητος να δει τι έγινε! Στην αρχή κοιτάζω το ταβάνι και σφυρίζω... ε μετά δεν με έπαιρνε άλλο ο χαβαλές και αναγκάζομαι να του πω τον πόνο μου! Εκεί που έχω πάρει δραματικό ύφος και "σπασμένη" φωνή, σκάει κάτι γέλια, μα κάτι γέλια...

Ρόμπα η δικιά σου , να μην στα πολυλογώ! Χθες έτυχε να μιλήσω μαζί του στο τηλέφωνο... τα θυμήθηκα και συνχίστηκα...

Περιττό να αναφέρω ότι ακόμα τις παντοφλίτσες - αρκουδάκια μου, τις αφήνω στο σαλόνι... φοβίες είναι αυτές.. :P

Παιχνίδι δεν το λες.... ψυχογράφημα το λες!!

Και ναι!!! Αυτό είναι ένα περίεργο παιχνίδι.... Σαν ψυχογράφημα μου μοιάζει.... Με κάλεσε ο Νίκος Κ..... Και πάμε!


1)Γιατί κλαις?
Πόνεσε η ψυχή μου από το βάρος... ξεχείλισε και το αφήνει στη γη....
2)Γιατί δεν κλαις?
δεν κλαίω για τα περασμένα και για τα ψέμματα...
3)Που είναι ο βάλτος?
Όσο περνάει από το χέρι μου, μακρυά.... στην πραγματικότητα δίπλα... δίπλα στα όμορφα υπάρχει και ένας βάλτος να καταλαβαίνουμε την ομορφιά...
4)Ποιος και που είναι ο δεσμοφύλακας?
Εγώ είμαι ο δεσμοφύλακας και είναι όπου με πάω...
5)Που συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο?
Στα βιβλία,στη μουσική, στο αύριο που έρχεται, στο χθες που έφυγε, στα παιχνίδια του μυαλού μου που δεν σταματάνε!
6)Περιφρονείς κάτι?
Ασυναίσθητα περιφρονώ την φύση μου...μερικές φορές είναι αδύναμη, περιορισμένη....
7)Θα ερωτευόσουν για πάντα?
Είναι πολύς καιρός το για πάντα... δεν νομίζω λοιπόν... θα αγαπούσα για πάντα όμως νομίζω....
8)Γιατί πουλιούνται τα "έργα τέχνης"?
Όσα χρήματα και να δώσεις δεν φυλακίζεις την ομορφιά και την ουσία...
9)Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά στην παραπάνω ερώτηση?
Να αφαιρεθούν... γιατί υπάρχουν π. χ. και γυναίκες - έργα τέχνης που πούλησαν τον εαυτό τους...
10)Do you remember revolution?
Ναι και όχι...
11)Θα ανέβαινες σ' ένα βουνό, αν το επέβαλε το ωροσκόπιο σου?
Επειδή τοπ λέει το ωροσκόπιο?? Όχι...
12)Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ΄τον πάγο?
Όχι.
13)Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου, αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι ?
Θα τα είχα ανοιχτά μέχρι την τελευταία στιγμή..
14)Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί, εάν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε από το νόμο?
Μπορεί και όχι...
15) ............
Μα γιατί το λες αυτό????
16) Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα απ'την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών,αν γνωρίζατε οτι ποτέ δεν θα σας συλλάβουν?
Ναι...
17)Θα σκότωνες τον Μπους,αν σου χάριζαν 10 λαχταριστά εκλέρ?
Ο σκοπός δεν αγιάζει πάντα τα μέσα...
18)Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια,αν έβλεπες μέσα τους τα αστέρια?
Όχι!
19)Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος;
Μάλλον θα κοιτούσα τον ουρανό!!


Κουράστηκα λιγάκι νομίζω....:P καλώ την βιολογία και ανυπομονώ για τις απαντήσεις του Νίκου!!!

CV... Πλάκα κάνω... παιχνίδι είναι!

Η Βιολογία μου ζήτησε βιογραφικό..:P Παιχνίδι και αυτό!!!


1. Όνομα: Λυδία
2. Γενέθλια: 11/12
3. Ζώδιο: Τοξοτάκι
4. Χρώμα μαλλιών: Ξανθό
5. Χρώμα ματιών: Γαλάζια
6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ? Ε... όσο να το πεις την έχω την προϋπηρεσία μου....
7. Είδος μουσικής που ακούς: Βασικά τα πάντα.... με ιδιαίτερη αγάπη στον Βασίλη (Παπακωνσταντίνου) του οποίου συναυλία δεν χάνω...
8. Χαρακτήρας Disney/Warner Bross: Δαίμονας της Ταζμανίας!
9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά? Αλέξης-Φλόριδα
10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: Καφέεεεεεεεεε!!!!
11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: ταυτότητα????
12. Τί έχεις στον τοίχο σου? Στοίχους....
13. Τί έχεις κάτω απ’ το κρεβάτι σου? Ένα extra κρεββάτι για τους φίλους που ξεμένουν...
14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τί θα έκανες? Ασκήσεις ηρεμίας μήπως??
15. Αγαπημένος αριθμός: 7
16. Αγαπημένο όνομα: Δημήτρης
17. Τα χόμπι σου: Ταξίδια σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης...
18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα? Στη Σουηδία
19. Μια ευχή για το μέλλον: Υγεία και μυαλά με.... εξαερισμό!
20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες? Αρχαία Ελλάδα.... κάπου κοντά στους Δελφούς...
21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Τη βαλίτσα με τα αναμνηστικά από τα ταξίδια μου!!
22. Αγαπημένο λουλούδι: Γαρδένια
23. Αγαπημένη σειρά: Μικρό σπίτι στο λιβάδι.... μα γιατί δεν το δείχνει πια?????
24. Αγαπημένη ταινία: Μεγάλες προσδοκίες.... όχι για τα γυμνά.... για την ουσία των χαρακτήρων....
25. Αγαπημένο τραγούδι:Μικρές Νοθείες
26. Aγαπημένο βιβλίο: Το εγχειρίδιο του πολεμιστή του Φωτός
27. Αγαπημένο ζώο: Λύκος
28. Αγαπημένο ρούχο: Φόρμες
29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
30. Αγαπημένο χρώμα: κόκκινο
31. Αγαπημένο φαγητό: Μουσακάς!!!
32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι? Με τον αγαπημένο μου... Taz!
33. Κακή συνήθεια: Άστο.... πρώτο τραπέζι κόλαση!!!
34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Χαμογελάω non stop.... η ζωή είναι ωραία ρε γαμώτο!!!
35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Πείσμα... πολύ πείσμα!
36. Συνηθισμένη ατάκα: Χαμογέλα!!! Σου πάει!!
37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Ότι ότι θέλω??? μμμμμμ .... Να ταξιδεύω από την μια χώρα στην άλλη και να φτιάχνω χάρτες....
38. Μεγαλύτερος φόβος: Αυτό που δεν έχω καν προλάβει να φανταστώ .... βρίσκετε κάπου και μας χαζεύει... μικρόκοσμος για αυτό η ανθρωπότητα....
39. Η καλύτερη pizza: δεν έχει ελιές!
40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι…: πλάσματα και αυτά και δεν τους αξίζει να τα φυλακίζουμε.... θέλουν χώρο...

Θέλω το cv του νίκου, του μυαλά με θέα και του Άρη!

Καλό μήνα είπαμε???

Ο μήνας που πέρασε ήταν αποκαλυπτικός... Ξεκαθάρισαν πράγματα και καταστάσεις που με πιλάτευαν μήνες ολόκληρους...
Δυο αποχαιρετισμοί στο αεροδρόμιο....
Μια έντονη διάθεση να φύγω και εγώ....
Την βαλιτσούλα μου, το χαμογελάκι μου και γεια σας!
Μπα... εδώ θα μείνω και δεν στεναχωριέμαι... πάλι με χρόνια με καιρούς που λένε.... :P
Ο συνδυασμός πάντως, ελάχιστου ύπνου και περίεργων ονείρων μπορεί να αποβεί μοιραίος για την καριέρα σου...! Από πείρα μιλώντας πάντα! :P
Στο τσακ την γλίτωσε ο άμοιρος πελάτης που φιλοδοξούσε να τον εξυπηρετήσω, να βρεθεί στο Άμστερνταμ αντι για Αλεξανδρούπολη...:P
Και μια ερώτηση.... ποια αίσθηση ακριβώς χρησιμοποιεί ο ΜR αφεντικός και ξεχωρίζει το επαγγελματικο - συγκαταβατικό χαμόγελο απο όλα τα άλλα??? Αν υπάρχουν δηλαδή κάποια συγκεκριμένα σεμινάρια ψυχολογίας και ανάλυσης του χαμόγελου, ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΕΓΩ!!!!!

Καλό μήνα σε όλους... με τον αέρα να μυρίζει άνοιξη...:)


ps: και το κορυφαίο που μόλις διάβασα!!! "And the Lord said unto Carl: "Come forth and receive eternal life". But Carl came fifth and won a toaster." haha

Ίσως φταίνε τα φεγγάρια...

Καλή μέρα να είναι και σήμερα... με εικόνες διαφορετικές, με σκέψεις άλλες....

Κι αν κουράστηκα, δεν φταις εσύ, μήτε τα όνειρα που είναι βαριά... φταίει το μυαλό που κάνει παιχνίδια...

Τραγούδα μαζί μου....

Εγώ σ' αγαπάω....
Εσύ μου λείπεις....

Πάει....

Μια παρεξήγηση ήταν. Δεν θέλαμε να πιέσουμε καταστάσεις και κάναμε κουβέντες μισές που άφηναν κενά απροσδιόριστα, παραπλανητικά Να μην σε πιέσω, να μην με πιέσεις.... τελευταία στιγμή το προλάβαμε...
Μπήκε ο εγωισμός μπροστά και κάπου ξέχασες. Με μπέρδεψες με φιγούρες άλλες, μπέρδεψες τις πράξεις μου και τα λεγόμενα μου με αυτά άλλων που πέρασαν....

Στο τσακ....

Δεν θα ερχόμουν.... κι εγώ εγωίστρια βλέπεις! Φοβήθηκα όμως. Όχι. Όχι είναι η απάντηση και η διατύπωση της ερώτησης δεν έχει σημασία.... Όχι...δεν θα το άφηνα έτσι... να μου φύγεις πάλι δηλαδή.

Με ρώτησες και άλλα πολλά... Μπερδεμένος, σχεδόν χαμένος, απροετοίμαστος για την επίσκεψή μου... αιφνιδιασμένος από την ευθύτητα των λέξεων, δεν μου είπες αν με αγαπάς και δεν ρώτησα.... δεν χρειάστηκε βασικά. Το είδα στα μάτια σου και μου φτάνει.... θα φτάσει πιο μετά στα χείλη... με το χρόνο....με τα χάδια...

Τρελός είσαι και εγώ δεν πάω πίσω μωρό μου! Λίγες ώρες μόνο.. λίγα φιλιά...λίγες λέξεις μόνο και μόνο για να σου θυμίσω ότι είμαι εδώ. Μην λες ευχαριστώ, μη λες συγνώμη! Είναι λέξεις λίγες και χωρίς νόημα όταν μιλάς για την καρδιά...

Σου δίνομαι σιγά σιγά... το νιώθεις άραγε? Τα όμορφα που είναι να έρθουν τα περιμένεις? Τ' ακούς που φωνάζουν να τους ανοίξουμε την πόρτα?

Δεν υπήρχε περίπτωση να μην έρθω.... Κι αν είναι εσύ να φεύγεις, εγώ θα έρχομαι για να κάνω τα μάτια σου να γελάνε και να ζεσταίνω την καρδιά μου....

Κάποιες αγάπες δεν έχουν τέλος, δεν έχουν κύκλο, δεν έχουν όρια...
Στο αύριο που θα έρθει, ζητάω να μου φέρει την αγκαλιά σου, να κρατήσει την ψυχή μου που δεν ζητάει τίποτα... Τίποτα παραπάνω από μια συνομιλία το χρόνο, μια αγκαλιά το χρόνο... ένα γέλιο ένα φιλί...
Κι αν δεν είναι για μας τούτος ο κόσμος, έλα να ψάξουμε για άλλους! Κι ας είναι μακρυά και ας μην έχουν θάλασσα να μας γαληνεύει... θα 'σαι εσύ , θα ΄μαι εγώ...

Αυτό είναι αγάπη τελικά? Να χορταίνεις με τα λίγα? Να μην έχεις τόσο ανάγκη την παρουσία αλλά την ουσιαστική επαφή?

Ταξίδι πας καρδιά μου και θα είναι από τα όμορφα γιατί έτσι πρέπει να γίνει... κι αν μου λείψεις τόσο ώστε να αρχίσει να πονάει το κορμί, θα έρθω για μια αγκαλιά και θα φύγω πάλι....

Πόσο χρειάζεται η σκέψη για να διασχίσει μια ήπειρο? Σε λίγο θα είναι εκεί, μαζί σου η σκέψη μου, να σου κρατάει συντροφιά...

Πάει, τελείωσε τώρα. Πέρασε μάτια μου, ησύχασε.

"Ο Κόσμος Της Σοφίας"

H biologist με είχε (εδώ και κάτι χρόνια :P)κάλεσει σε αυτό το παιχνίδι.
Ευχάριστώ για την πρόσκληση και sorry για την καθυστέρηση!

έχει και κανόνες βεβαίως βεβαίως!

- Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.
- Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123
- Βρες την πέμπτη περίοδο (από τελεία σε τελεία) της σελίδας.
- Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).

Χθες ξεκίνησα το "Ο κόσμος της Σοφίας" του Jostein Gaarder.

"..... Το χώμα ήταν μουσκεμένο και δυσκολευόταν να προχωρήσει. Δεν άργησε, όμως, να βρει μια βαρκούλα με τα κουπιά της, μισοτραβηγμένη στην στεριά. Η Σοφία έριξε μια ματιά γύρω της....."

πάλι για την θάλασσα!!
Καλώ όλους όσους έχουν όρεξη!